Mutyzm wybiórczy – czy potrzebna jest wizyta u psychiatry

Mutyzm wybiórczy to zaburzenie sklasyfikowane w Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób ICD-10 (w której ma nadany numer F 94), dlatego formalnie diagnozę stawia lekarz psychiatra. Czy jednak, aby dziecko uzyskało adekwatną i skuteczną pomoc, zawsze trzeba mieć formalną diagnozę?

W jakich przypadkach warto potwierdzić swoje podejrzenia u psychiatry

Jest kilka sytuacji, w których wizyta u psychiatry z dzieckiem, u którego podejrzewamy mutyzm wybiórczy lub wiemy już od psychologa bądź specjalisty o jego występowaniu, jest potrzebna.

Leki przeciwlękowe

Wizyta u psychiatry potrzebna jest w sytuacji, gdy mutyzm wybiórczy stwierdzany jest u starszego dziecka (powyżej 10 r.ż). W tym wieku zaburzenie to charakteryzuje się mocno już utrwalonymi objawami oraz istnieje duże prawdopodobieństwo, że wraz z nim współwystępują inne zaburzenia lękowe (więcej w artykule Mutyzm a inne zaburzenia). Moje doświadczenie w pracy z dziećmi mutystycznymi pokazuje, że w takiej sytuacji lekarz psychiatra, oprócz skierowania dziecka na terapię, często decyduje się na przepisanie mu leków przeciwlękowych. Pozwalają one obniżyć jego poziom lęku. To obniżenie lęku dzięki lekom nie tyko uspokaja dziecko, ale także daje terapeucie możliwość uchylenia drzwi do jego świata. To jest ten moment w kontakcie z dzieckiem, kiedy terapeuta może zacząć nawiązywać kontakt i budować relację będącą podstawą dalszych działań terapeutycznych.

Orzeczenie lub wczesne wspomaganie rozwoju w Poradni

Inną sytuacją, w której wizyta u lekarza psychiatry jest konieczna, jest moment, w którym rodzice starają się o uzyskanie orzeczenia lub o wczesne wspomaganie rozwoju (WWR) w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej (PPP). W takim wypadku do gromadzonej dokumentacji potrzebne jest zaświadczenie lekarza psychiatry stwierdzające mutyzm wybiórczy oraz mówiące o stanie zdrowia dziecka. Dokumentacja ta przekazywana jest zespołowi orzekającemu dla PPP.

Czy można obyć się bez wizyty u psychiatry

Pozostaje nadal pytanie czy jeśli NIE udamy się do psychiatry, to zdołamy dziecku zapewnić adekwatną pomoc? Odpowiedź brzmi TAK. Dobrze wyszkolony psycholog, terapeuta, który ma doświadczenie w rozpoznawaniu i terapii mutyzmu wybiórczego, potrafi trafnie rozpoznać cechy tego zaburzenia. Następuje to zwykle w procesie diagnostycznym złożonym z kilku spotkań z dzieckiem i jego rodziną. Szerzej piszę o tym w artykule Diagnoza i opinia. Po takim rozpoznaniu podejmuje wtedy, przy współpracy z rodzicami, oddziaływania mające na celu jak najbardziej skuteczną pomoc dziecku i całej rodzinie.

Należy pamiętać, że dla uzyskania jak najlepszych efektów terapii, istotne jest jak najwcześniejsze jej rozpoczęcie. Nawet wtedy, gdy diagnoza nie została jeszcze w pełni potwierdzona przez lekarza psychiatrę.

Leave a Comment