Kategorie
Artykuły Mutyzm

Mutyzm wybiórczy: jaka terapia mutyzmu najlepsza i najbardziej skuteczna

Mutyzm wybiórczy to zaburzenie, które w większości wypadków wymaga pomocy specjalisty – psychologa, psychoterapeuty, logopedy. Bardzo często rodzice zadają mi pytania: Jak wygląda terapia mutyzmu wybiórczego?; Czy jest jakiś jeden sposób terapii, jedno podejście, które najskuteczniej pomoże mojemu dziecku?; Jak długo trwa terapia?; Czy jest możliwe całkowite wyleczenie dziecka z mutyzmu wybiórczego? W poniższym artykule postaram się odpowiedzieć na wszystkie te pytania.

Czy jest możliwość, że moje dziecko całkowicie pozbędzie się mutyzmu

Zacznijmy od najbardziej nurtującego rodziców pytania czyli o to, czy dziecko da się całkowicie wyleczyć z mutyzmu wybiórczego. Odpowiedź na to pytanie nie jest jednoznaczna. Jako terapeuta pracujący na co dzień z dziećmi cierpiącymi na mutyzm wybiórczy, zawsze odpowiadam, że jest możliwe całkowite pozbycie się głównego objawu, jakim jest niemówienie. Im wcześniej wykryty mutyzm wybiórczy, tym większa na to szansa.

Należy jednak pamiętać, że mutyzm wybiorczy to zaburzenie o charakterze lękowym i rzadko występuje w formie „czystej”, nie powiązanej z innymi zaburzeniami lękowymi takimi jak np. lęk separacyjny, lęk uogólniony, lęk społeczny, tiki, czy zaburzenia opozycyjno-buntownicze. Tak więc pewien rodzaj lęku, jakim dziecko jest obarczone, pozostanie z nim na całe jego życie. Dziecko nacechowane osobowością lękową najprawdopodobniej całe życie zmagać będzie się z różnymi przejawami tej emocji. Nawet jeśli to nie niemówienie będzie już jego głównym problemem. Podsumowując, pozbycie się głównego objawu mutyzmu wybiórczego, jakim jest brak mowy w wybranych sytuacjach, nie oznacza, że lęk, który jest za niego odpowiedzialny, również zniknie całkowicie.

Jak wygląda terapia mutyzmu wybiórczego

Poszukując informacji dotyczących terapii mutyzmu wybiórczego, najczęściej można natknąć się na terapię behawioralno-poznawczą, która mówi, że istnieją konkretne techniki i sposoby działania, ustalone plany terapii, które umożliwią dziecku pokonanie mutyzmu. Niewątpliwie jest racją, że istnieją techniki, które ułatwiają dziecku zmierzenie się z problemem niemówienia i stawieniem mu czoła. Jednak jeśli praca z dzieckiem jest traktowana w sposób techniczny, schematyczny i proceduralny, bez zrozumienia tego jak ważne jest zbudowanie z nim bezpiecznej i opartej na zaufaniu relacji, to nie przynosi ona pożądanych efektów.

Z mojej praktyki wynika, że nie ma jednego dobrego podejścia, jeśli chodzi o to zaburzenie. Osobiście stosuję różne techniki pracy zaczerpnięte z wielu podejść terapeutycznych. Rodzaj oddziaływań terapeutycznych dostosowuję do dziecka. Bo to nie zaburzenie (bądź jego objaw) przychodzi do terapeuty z prośbą o pomoc, tylko dziecko, a ono jest czymś więcej niż zespołem objawów. Dlatego tak ważne jest, aby przede wszystkim nawiązać bezpieczną i pełną zaufania relację z nim. To jest zawsze punktem wyjścia. Bazą, która kształtuje wspólną drogę. Sama ta relacja ma bowiem dla małego pacjenta już wymiar terapeutyczny. Należy pamiętać jednak, że praca z dzieckiem to praca również z jego rodziną. Aby w dziecku mogły zajść trwałe zmiany, potrzebna jest również bardzo często zmiana w rodzinie, której dziecko jest nieodłączną częścią.

Profesjonalizm terapeuty nie zależy więc od tego, według jakiego podejścia terapeutycznego pracuje, tylko od tego, jak trafnie wybiera on spośród zasobów różnych metod, by zaplanować indywidualny, dopasowany do konkretnego dziecka, plan terapeutyczny.

Warto pamiętać:

To nie zaburzenie przychodzi do terapeuty z prośbą o pomoc, tylko dziecko, które jest czymś więcej niż zespołem objawów

Jak długo trwa terapia mutyzmu wybiórczego

Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie. Z mojego doświadczenia wynika, że proces terapeutyczny może trwać od kilku miesięcy do nawet kilku lat. Zależy to od wielu czynników, między innymi od:

  • tego, jak wcześnie u dziecka został zdiagnozowany mutyzm wybiórczy,
  • kiedy dziecko otrzymało adekwatną do problemu pomoc,
  • czy mutyzm występuje w stosunkowo „czystej’ formie czy też jest on powiązany z innymi zaburzeniami lękowymi,
  • współpracy pomiędzy rodziną dziecka, placówką (przedszkole, szkoła) a terapeutą.  Im lepiej funkcjonuje współpraca w obrębie tej triady, tym szybsze i trwalsze są efekty terapii.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *